Używamy ciasteczek

Strona dla prawidłowego działania wymaga plików cookies. Szczegóły ich wykorzystania znajdziesz w Polityce Prywatności.

Komunikat nr 9 Uczelnianej Komisji Rekrutacyjnej z dnia 26 marca 2026 roku

Rekrutacja na rok akademicki 2026/2027

Komunikat nr 9/2026/2027
Uczelnianej Komisji Rekrutacyjnej
z dnia 26 marca 2026 roku
w sprawie ustalenia obowiązkowego tematu
pracy plastycznej do teczki i portfolio cyfrowego
dla kandydatów na kierunek
Grafika prowadzony w formie stacjonarnych studiów magisterskich

Na podstawie pkt. I.1.b)v) Rozdziału siódmego Regulaminu warunków, trybu, sposobu przeprowadzania i terminu postępowania rekrutacyjnego na studia w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie na rok akademicki 2026/2027, ustala się temat pracy plastycznej do teczki i portfolio cyfrowego dla kandydatów na kierunek Grafika prowadzony w formie stacjonarnych jednolitych studiów magisterskich:

Analiza i transformacja

Temat zadania: graficzna interpretacja relacji pomiędzy obserwacją a przekształceniem formy, zrealizowana w formie dyptyku na dwóch pionowo zorientowanych arkuszach formatu A3.

Zadanie polega na przedstawieniu tego samego motywu w dwóch odmiennych ujęciach: analitycznym i transformacyjnym. Punktem wyjścia jest – w pierwszym ujęciu – studium fragmentu ciała ludzkiego (np. dłoń, stopa, tors), które w drugim ujęciu podlega przekształceniu formalnemu (transformacji). Obie części powinny pozostawać w wyraźnej relacji, zachowując czytelny związek pomiędzy pierwowzorem – analizą a jego interpretacją – transformacją.

Część I – Analiza

W pierwszym ujęciu (lewa część dyptyku) należy wykonać realistyczne studium wybranego fragmentu ciała, oparte na obserwacji.

Należy zwrócić szczególną uwagę na:

  • proporcje i konstrukcję formy,
  • relacje przestrzenne,
  • światło i cień,
  • napięcia i ciężar formy,
  • materialność przedstawienia.

Studium powinno mieć charakter analityczny, precyzyjny i świadomy, bez uproszczeń wynikających ze stylizacji.

Technika obowiązkowa: rysunek ołówkiem z wykorzystaniem pełnej skali walorowej.

Część II – Transformacja

W drugim ujęciu (prawa część dyptyku) należy przekształcić ten sam układ w kompozycję o charakterze syntetycznym, zdeformowanym lub abstrakcyjnym.

Dopuszczalne działania:

  • uproszczenie lub deformacja formy,
  • zmiana proporcji i skali,
  • rytmizacja i multiplikacja elementów,
  • fragmentaryzacja i przesunięcia,
  • operowanie kontrastem i napięciem,
  • przejście od formy przedstawiającej do znaku lub struktury wizualnej.

Efekt końcowy nie powinien stanowić kopii studium z pierwszego ujęcia, lecz być jego świadomą interpretacją, jednakże punkt wyjścia musi pozostać możliwy do rozpoznania.

Technika: dowolna czarno-biała technika rysunkowa, z możliwością wykorzystania:

  • pełnej skali szarości,
  • dowolnych narzędzi i materiałów rysunkowych (np. tusz, węgiel, flamaster, pióro rysunkowe, pędzel).
  • wyklucza się używania tekstów, podpisów, itp.

Relacja pomiędzy częściami

Obie części dyptyku powinny tworzyć spójną całość. Istotne jest zachowanie wyraźnego związku kompozycyjnego, formalnego lub strukturalnego pomiędzy analizą a transformacją.

Prace należy połączyć wzdłuż dłuższej krawędzi tak, aby tworzyły jeden panoramiczny układ.

Wymagania formalne

  • format: 2 × A3 (pionowo)
  • układ: dyptyk (łączony wzdłuż dłuższej krawędzi, np. przy użyciu taśmy samoprzylepnej na odwrocie)
  • kolorystyka: czarno-biała z dopuszczeniem pełnej skali szarości
  • techniki:
    • część I – obowiązkowo rysunek ołówkiem,
    • część II – dowolna technika rysunkowa (np. tusz, cienkopis, marker, piórko, farba akrylowa, tempera, kolaż monochromatyczny, itp.)
  • papier: biały, min. 180 g/m²

Kryteria oceny

W ocenie pracy w równym stopniu będą brane pod uwagę:

  1. trafność i uważność studium (obserwacja, proporcje, światło, itp.),
  2. umiejętność przekształcenia formy,
  3. relacja między obiema częściami dyptyku,
  4. świadomość kompozycji,
  5. adekwatność użytych środków wyrazu,
  6. jakość i estetyka wykonania.

Przewodnicząca Uczelnianej Komisji Rekrutacyjnej

dr hab. Barbara Kowalewska, prof. uczelni